?

Log in

No account? Create an account
Стэфан Баторы падарыў жаўнеру залаты кубак

Калі мова заходзіць аб падвалінах полацкай мінуўшчыны, тут і час успомніць аб Ластоўскім, аб ягоных легендарных «Лябірынтах». Перагук зь «Лябірынтамі» ў Аркуша заўважны бадай ва ўсіх папярэдніх творах. Ластоўскі зрабіў неацэнную паслугу, запачаткаваўшы нібы асобны жанр полацкай гістарычна-прыгодніцкай прозы.

http://www.svaboda.org/a/28397910.html
РР: Метафізікі ў вас стала больш, але вы ў сваіх раманах захоўваеце тое, што заўсёды ў іх ёсць навязванне да вашага жыцця, да вашых знаёмых. Таксама і ў “Сядзібе” шмат рэальных постацяў, шмат рэальных падзей…

– Я належу да тых пісьменнікаў, якія не прыдумваюць сваіх герояў. Практычна ўсе мае героі – гэта рэальныя людзі. Я не магу пісаць пра некага прыдуманага. Я мушу ўяўляць гэтага чалавека, мушу чуць яго голас, бачыць міміку, жэсты, як ён рэагуе на пэўныя словы, як ён смяецца нават. І тады, як мне здаецца, герой паўстае рэальным. Не заўсёды падзеі, якія адбываюцца ў рамане з героем, адбываліся насамрэч, але самі героі абсалютна рэальныя.

Чытай больш на: http://www.racyja.com/kultura/metafizika-i-realnasts-ales-arkush-p/

"Сядзіба"

Топ-5 самых прадаваных кніг на партале Kniharnia.by за люты

Люты быў багаты на кніжныя падзеі. У Мінску адбыўся кніжны кірмаш, у якім kniharnia.by прымала ўдзел. У гэтым месяцы на паліцах з’явілася “Сядзіба” – чацвёрты раман Алеся Аркуша, які адразу стаў адным з лідараў продажаў. Таксама на паперы выйшала адна з самых прадаваных электронных кніг – “1813” Ул. Садоўскага, якая не сыходзіць з нашага топа чацвёрты месяц.

http://budzma.by/news/top-5-samykh-pradavanykh-knih-na-partalye-kniharnia-by-za-lyuty.html
Мой новы містычны полацкі раман "Сядзіба" цяпер можна чытаць ва ўсім сьвеце.

«Сядзіба» — чацьверты раман Алеся Аркуша. Нічога не зьнікае ў невараць, кажа аўтар у сваім новым творы, усё недзе існуе ў паралельным сьвеце. На полацкай сядзібе адбываюцца дзіўныя здарэньні. Мэтафізычнае жыцьцё ценяў і прывідаў пранікае ў рэальны сьвет.

https://kniharnia.by/catalog/fantastyka/syadziba/
Бадай кожны беларускі горад мае ў сваёй гісторыі такую асобу, якая робіцца значнай частка гарадской гісторыі, такім, так бы мовіць, прадстаўнічым тварам горада. Імем гэтай асобы называюць вуліцы і плошчы, бібліятэкі і школы, у яе гонар ставяць помнікі, ствараюць музеі.

Чытай больш на: http://www.racyja.com/vandrouki/272206/
пачынаецца публічнае жыцьцё майго новага раману "Сядзіба"... на суд чытачоў выношу першы ўрывак...

Чытай больш на: http://www.racyja.com/kultura/vyjshau-15-y-numar-chasopisa-verasen/

"Гліняны Вялес - 2016"

Сталі вядомыя кнігі, якія намінуюцца на літпрэмію „Гліняны Вялес”

Чытай больш на: http://www.racyja.com/kultura/stali-vyadomyya-knigi-yakiya-naminuyutstsa-n/
Пачалася праца па выданні спадчыны Віктара Леанені

Чытай больш на: http://www.racyja.com/kultura/pachalasya-pratsa-pa-vydanni-spadchyny-vi/
Першая кніга ў любым узросце – вялікае свята. Выдавецкая ініцыятыва “Полацкае ляда” выдала першую кнігу культуролага, літаратуразнаўца, кандыдата філасофскіх навук Алены Ніякоўскай “Там, дзе буяла жыта”.

Чытай больш на: http://www.racyja.com/kultura/229028/
Полацкая бібліяграфія досыць разнастайная і багатая. Ёсць, напрыклад, анаталогія вершаў, прысвечаных Полацку. Ёсць кнігі па гісторыі, тут перадусім варта згадаць кнігу Уладзіміра Арлова “Таямніцы полацкай гісторыі”, ёсць кнігі, прысвечаныя асобным славутым палачанам, ёсць нават мастацкія раманы, падзеі ў якіх адбываюцца ў Полацку.

І ёсць зборнік вершаў, складзены цалкам з вершаў пра Полацак. Яго напісаў і выдаў полацкі пісьменнік і краязнаўца Віктар Леаненя. Кніга называецца “Полацкія былі”, зборнік утрымлівае не толькі вершы, але і некалькі былінаў, якія па форме і аб’ёму нагадваюць паэмы. Зразумела, што ў кнізе шмат твораў, прысвечаных славутым палачанам. Адразу адзначым, што аўтара цікавіць перадусім сярэднявечная гісторыя роднага горада. Таму сярод герояў кнігі: князі Рагвалод, Усяслаў Чарадзеў, Андрэй Полацкі, а таксама Еўфрасіння Полацкая, Францыск Скарына.

Адметнай з’яўляецца нізка вершаў “Полацкія прыгарады”, прысвечаная гістарычным жылым мікрараёнам, размешчаным па перыферыі горада.

Ну і зразумела аўтар не мог абмінуць такую маляўнічую тэму, як полацкія рэкі – Дзвіна і Палата, галоўнае ўпрыгожанне Полацка.
Небазор’я немата,
Глянеш – зачаруе.
Ціха плешча Палата,
У вірах віруе.
Вольна коціцца Дзвіна –
Мажна і павольна.
Ад відна і да відна
Полацк спіць спакойна.

Але бадай галоўны герой кнігі – князь Усяслаў Чарадзей. Яму прысвечаны шэраг вершаў, быліна і нават артыкул “Князь Вялікі Усяслаў Полацкі (Чарадзей) у былінах”. У быліне Віктара Леанені, якая так і называецца “Усяслаў Чарадзей”, аўтар спрабуе імітаваць старарускі былінны стыль, скарыстоўваючы сюжэт старажытнай быліны пра Волха Усяславіча. Толькі ўжо не Кіеў бароніць Волх, як гэта адбываецца ў старажытнай быліне, а Полацак.

Увогуле кніга насычаная рознымі легендамі і паданнямі – пра ваўка-каралевіча, пра Юрая і Цмока, пра дзеўчыну-ваяра, пра волатаў Святагора і Міхайлу Патыку. Многія вершы і быліны маглі б лёгка перавандраваць у кнігі казак.

На жаль, гэтая кніга выйшла мізэрным накладам коштам аўтара, абсалютна не была заўважана і, відаць, захавалася ў лічаных асобніках. Спадзяюся, што прыйдзе час і кнігі Віктара Леанені абвязкова выйдуць у самых прэстыжных выдавецтвах краіны. Бо “ўспаміны як палын, ці як нашчадкам падарункі…”
26 траўня ў менскай кнігарні «Галіяфы» (вул. Старавіленскай, 6) адбудзецца прэзентацыя новага рамана Алеся Аркуша «Захоп Беларусі марсіянамі».

Падзеі ў творы адбываюцца ў Полацку ў дзвух часавых вымярэннях – 20-ыя гады ХХ ст. і пачатак ХХІ ст. Сярод галоўных герояў: Алесь Дудар, Міхась Чарот, Вацлаў Ластоўскі, полацкія «маладнякоўцы».

У прэзентацыі возмуць удзел: Алесь Аркуш, Уладзімір Арлоў, Вольга Акуліч, Уладзіслаў Ахроменка, Валер Булгакаў, Пятро Васючэнка, Віталь Воранаў, Таццяна Грыневіч-Матафонава, Максім Клімковіч, Уладзімір Сіўчыкаў, Міхась Скобла, Сяргей Тарасаў. У праграме антымарсіянскія спевы і скокі пад дуду.

Пачатак а 19-й гадзіне.

http://budzma.by/news/marsiyanye-wzho-w-myensku.html
“Апошнім часам назіраецца адмоўная тэндэнцыя – рэгіянальных беларускамоўных пісьменнікаў забываюць, не імкнуцца захаваць пра іх памяць,” – патлумачыў грамадскі актывіст прычыну гэтага звароту. Ён паабяцаў, што будзе перыядычна дасылаць лісты з падобнымі прапановамі ў розныя рэгіёны Беларусі.

Чытай больш на: http://www.racyja.com/kultura/tsi-zyavitstsa-u-zhodzine-vulitsa-imya-pisme/
Франц Сіўко: Мая скразная тэма – пра карані

Чытай больш на: http://www.racyja.com/kultura/frants-siuko-maya-skraznaya-tema-pra-kar/

РР: Калі я чытаў аповесць “Цымант”, дык увесь час лавіў сябе на думцы, што за гэтым ёсць нешта рэальнае, нейкая рэальная гісторыя. Ці ёсць такая гісторыя? Франц Сіўко: Канешне, гэта ж гісторыя Міхасевіча. Я спецыяльна вывучаў літаратуру. Міхасевіч – гэта той забойца, які 36 жанчын задушыў. Ён мой зямляк, нарадзіўся ў Мёрскім раёне. Гэта шырока вядомая гісторыя. Аповесць „Цымант” – пра серыйнага забойцу, які пасля сябе пакінуў сваякоў – перадусім сям’ю, і гэтыя людзі павінны былі з такім таўром жыць далей.

Упершыню ў гісторыі „Вялес” наведаў Віцебск

Чытай больш на: http://www.racyja.com/kultura/upershynyu-u-gistoryi-vyales-navedau-vi/

Віцебская „Мова нанова” вітала сёлетняга „Вялеса”. Лаўрэатам літаратурнай прэміі „Гліняны Вялес” за 2015 год стаў празаік Франц Сіўко за зборнік прозы „Плебейскія гульні”.
Ірына Жарнасек: Мы любілі Беларусь і ўсе былі аднадумцамі

Чытай больш на: http://www.racyja.com/kultura/iryna-zharnasek-my-lyubili-belarus-i-us/

РР: А вось цікава. Газета “Хімік” была расейскамоўнай. Горад Наваполацак таксама не быў пранізаны беларускай культурай, нейкай уласнай мясцовай традыцыяй. Быў хутчэй інтэрнацыянальным, бо сюды з’ехаліся людзі на новабудоўлі з усяго Саюза. А вось літаб’яднанне было пераважна беларускамоўным.

Чытай больш на: http://www.racyja.com/kultura/iryna-zharnasek-my-lyubili-belarus-i-us/
Захапіць Беларусь нашу мілую — каму гэта трэба?

http://www.svaboda.org/content/zachapic-bielarus-nasu-miluju-kamu-heta-treba/27686886.html

— І сапраўды, ад кнігі з такой назвай чытач мае права чакаць нейкіх зорных войнаў і г.д. Але марсіяне на яе старонках зьяўляюцца на вельмі кароткі час. Незразумела, хто гэта, чаго ім трэба, навошта яны абстрэльваюць Полацак. Ты адмыслова іх так затаямнічыў?

— Насамрэч марсіяне — гэта мэтафара чужынцаў, зь якімі немагчыма дамовіцца, знайсьці нейкі кампраміс. Яны прыйшлі, каб зваяваць цябе, падпарадкаваць і зьнішчыць. Калі хочаце, гэта гібрыдная вайна, нам сёньня добра вядомая. Пісьменьнік Віталь Воранаў пытаўся ў мяне: «Марсіяне — гэта расіяне?» А мне хацелася, каб гэта быў такі ўнівэрсальны сымбаль, бо сёньня да нас могуць прыйсьці расіяне, заўтра — хтосьці іншы. Для мяне нават энкавэдысты, якія зьнішчылі герояў маёй кнігі Міхася Чарота і Алеся Дудара, — тыя ж марсіяне.
Брызгалаўка – легенда Жодзіна

Найноўшая гісторыя горада Жодзіна бярэ выток з гэтай падзеі – у 1951 годзе на беразе рачулкі Пліса побач з вёскай Жодзіна была пабудавана Смалявіцкая ДРЭС. Дзеля гэтага рачулку запрудзілі і зрабілі водасховішча, а побач узвялі пасёлак для энергетыкаў.

Чытай больш на: http://www.racyja.com/vandrouki/bryzgalauka-legenda-zhodzina/
Новы лаўрэат „Глінянага Вялеса” – Франц Сіўко

Традыйна ў сакавіку арганізацыйны камітэт літаратурнай прэміі “Гліняны Вялес” называе чарговага свайго лаўрэата – сёлета ім стаў віцебскі празаік Франц Сіўко. Узнагароду пісьменніку прынёс леташні зборнік прозы “Плебейскія гульні”.

Чытай больш на: http://www.racyja.com/kultura/novy-laureat-glinyanaga-vyalesa-frants/
Алег Аблажэй “Красамоўнае сэрца” “Мастацкая літаратура”
Сяргей Абламейка “Мой Картаген” Радыё Свабодная Эўропа/Радыё Свабода
Валянціна Аксак “Дзікая сьліва” “Кнігазбор”
Леанід Галубовіч “Поўня” “Кнігазбор”
Алесь Пашкевіч “Рух” “Кнігазбор”
Франц Сіўко “Плебейскія гульні” “Логвінаў”
Аляксей Шэін “Сем камянёў” “Пазітыў-цэнтр”

Profile

alesarkush
alesarkush

Latest Month

March 2017
S M T W T F S
   1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 

Tags

Page Summary

Syndicate

RSS Atom
Powered by LiveJournal.com
Designed by Tiffany Chow