August 29th, 2012

Што нам рабіць для дасягненьня шчасьця?..

Сёньняшняга Лявона Вольскага мы ведаем галоўным чынам па гурту “Крамбамбуля” і гумарыстычных песьнях пра Саўку і Грышку, якія гучаць на Радыё Свабода. Цяперашнюю ягоную бурлескную творчасьць напэўна можна акрэсьліць тэрмінам “іранізм”. Менавіта Лявон Вольскі з’яўляецца яскравым прадстаўніком гэтага літаратурнага накірунку ў Беларусі. Сюды яшчэ можна дадаць хіба што Юрыя Гуменюка, Віктара Жыбуля і Веру Бурлак. І вялікае зьдзіўленьне атрымае малады прыхільнік творчасьці Вольскага, калі возьме ў рукі яго невялічкі паэтычны зборнічак “Фотаальбом”, які выйшаў напачатку ХХІ стагоддзя ў Менску.

Заглаўны верш зборніка, верлібр “Дзе я жыў раней...”, як бы настройвае чытача на экзістэнцыйную хвалю. У ім аўтар з настальгіяй згадвае месца, дзе ён жыў раней, дзе “здараліся дзіўныя рэчы”, якія прымушалі пераканацца “ў наканаванасьць лёсу, у выключнасьці прызначэньня”. Пасля таго, як лірычны герой кнігі з’ехаў у заасфальтаваны горад, гэтыя дзіўныя рэчы зьніклі.

У гэтай кнізе самыя здавалася б прыкольныя і просьценькія вершы маюць філасофскі падтэкст.
Collapse )